تناقض در آیات قرآن, داستان یاجوج و ماجوج

Print Friendly

در ادامه بحث در مورد تناقضات آیات قرآن بر می‌خوريم كه به آیاتی كه انسان خردمند و آزاده با خواندن آنها به ايرادت و اشتباهات كودكانه نويسنده قرآن پی برده و انگشت تعجب به دهان می‌گيرد.

در آیات ٦٥-٦٦ سوره انفال، اللهِ مدينه، در مورد تشويق موٌمنان به جنگ و قدرت آنها در مقابل دشمنان صحبت شده و در اين آيات مقايسه‌ای ميان قدرت مومنين و دشمنان آنها انجام شده كه با هيچ ماشين حساب و هيچ رابطه رياضی كيفيت اين حساب و كتاب را نمی‌شود محاسبه كرد .توجه بفرماييد:

انفال آيه ٦٥ : يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ ۚ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوامِائَتَيْنِ ۚ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٦٥﴾

۱) ترجمه‌ها:

مكارم شيرازی: ای پیامبر! مؤمنان را به جنگ(با دشمن) تشویق کن! هر‌گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر غلبه می کنند و اگر صد نفر باشند ، بر هزار نفر از کسانی که کافر شدند ، پیروز می گردند چرا که آنها گروهی هستند که نمی فهمند!

الهی قمشه‌ای : ای رسول، مؤمنان را بر جنگ ترغیب کن که اگر بیست نفر از شما صبور و پایدار باشند بر دویست نفر غالب خواهند شد و اگر صد نفر بوده بر هزار نفر از کافران غلبه خواهند کرد، زیرا آنها گروهی بی‌دانشند.

آيه ٦٦ از سوره انفال: أَلْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِ وَإِن يكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُواْ اَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ‌(٦٦)

۲) ترجمه‌ها:

مكارم: هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد ، و دانست که در شما ضعفی است بنا بر این ، هر‌گاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند ، بر دویست نفر پیروز می شوند و اگر یک‌هزار نفر باشند ، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد! و خدا با صابران است!
الهي قمشه‌ای: اکنون خدا بر شما تخفیف داد و معلوم کرد که در شما ضعف راه یافته، پس اگر صد نفر از شما صبور و پایدار باشند بر دویست نفر و اگر هزار، بر دو هزار آنان به اذن خدا غالب خواهند شد، و خدا با صابران است.

لطفا يكبار ديگر ترجمه اين دو آيه را بخوانيد و به ترجمه‌هايی كه زير آنها خط كشيده شده دقت كنيد خدا تخفيف داده و قدرت شما يگ پنجم دفعه قبل شده !!! با اين تفاصيل اگر عقلانيتی در اين آيات يافتيد مرا هم خبر كنيد !!

و اما نكته جالبي كه در آيات ٩٣ و ٩٤ سوره كهف در ادامه داستان ذوالقرنين آورده شده ميبينيم كه ايشان به يك قومی می‌رسد كه هيچ زبانی را نمی‌فهميدند (طبعا حرف زدن با اين قوم امكان پذير نيست). توجه بفرماييد :

سوره كهف ايات ٩٣- ۹۴: حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًا لّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلا(٩٣)
قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا(٩٤)

ترجمه: تا وقتی بين دو سد رسيد و در بين آن دو سد قومی را ديد كه هيچ زباني را نمی‌فهميدند !
آنان گفتند: ای ذو القرنین، قومی به نام یأجوج و مأجوج در این سرزمین فساد بسیار می کنند، آیا چنانچه ما خرج آن را به عهده گیریم سدی میان ما و آنها می بندی ( که ما از شر آنان آسوده شویم ) ؟

خوب، در آيه ٩٣ تاكيد شده كه اين قوم هيچ زباني را نمی‌فهميدند (نمي شود با انها ارتباط كلامي پيدا كرد) ولی در آيه ٩٤ ميگويد: آنان گفتند كه قوم ياجوج و ماجوج فلان كرده‌اند و بهمان !!!!!
چطور و با چه زباني انها به ذوالقرنين گفتند، مگر نه اينكه آنها هيچ زبانی را نمی‌فهميدند ؟؟؟

جدا از احمقانه بودن اين داستان، نويسنده داستان مردم را آنقدر نادان فرض كرده كه اين جملات را به اسم خدا بخورد انها داده ! و از همه بدتر اينكه ميليونها انسان كم خرد اين لاطائلات را كلام خدا ميدانند و انها را تقديس ميكنند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *